ΩΦΕΛΙΜΑ

ΓΕΡΟΝΤΕΣ

ΘΑΥΜΑΤΑ

ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Το οδοιπορικο ραβδι

4:00:00 π.μ.

Άμεσα Διαθέσιμο. Αποστέλλεται κατά κανόνα σε 1 - 2 εργάσιμες ημέρες.
Μέ ἀπαράμιλλη ἐνάργεια καί περιγραφική δύναμη ὁ Ρῶσος συγγραφέας, πού ἐκτελέστηκε ἀπό τό σοβιετικό καθεστώς τό 1941 σάν «ἐχθρός τοῦ λαοῦ», ἀναπλάθει λογοτεχνικά αὐθεντικές μαρτυρίες καί πραγματικά περιστατικά τῆς συνταρακτικῆς ἐποχῆς του. Στό πρῶτο μέρος τοῦ βιβλίου περιέχονται ἡμερολογιακές καταγραφές ἑνός ἄγνωστου Ρώσου ἱερέα, καί στό δεύτερο, τέσσερα κείμενα–μαρτυρίες, ὅπου ὁ συγγραφέας περιγράφει εἴτε προσωπικές μετεπαναστατικές ἐμπειρίες του εἴτε ἄλλα περιστατικά, πού πληροφορήθηκε ἀπό τούς πρωταγωνιστές τους ἤ αὐτόπτες μάρτυρες.
ΣΕΛΙΔΕΣ: 112
ΣΧΗΜΑ: 13x20
ΕΤΟΣ 13ης ΕΚΔΟΣΗΣ: 2013

Πνευματικη Ανθολογια - Απο τους Βιους και τους Λογους Αγιων της Ρωσιας

1:13:00 π.μ.

Άμεσα Διαθέσιμο. Αποστέλλεται κατά κανόνα σε 1 - 2 εργάσιμες ημέρες.
ΜΟΛΙΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ
Ἀνθολόγιο πνευματικῶν συμβουλῶν καί διδακτικῶν παραδειγμάτων ἀπό τά θεόπνευστα λόγια καί τούς χριστοειδεῖς βίους ἁγίων τῆς Ρωσίας. Ὡραῖα καί ὠφέλιμα ἀποσπάσματα ἀπό δεκαοκτώ βιβλία, μεταφράσεις ἀπό τά ρωσικά, τῶν ἐκδόσεων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς μας, καταταγμένα σέ ἑξήντα ἕξι θεματικές ἑνότητες: ἀγάπη, ἀπόγνωση, ἀρετές, ἀρρώστιες, ἄσκηση, εἰρήνη, ἐλευθερία, θάνατος, κατάθλιψη, λογισμοί, μετάνοια, πάθη, προσευχή, συζυγία, ταπείνωση, ὑπομονή κ. ἄ. «Ἕνα λουλουδιασμένο λιβάδι μέ πνευματικά χρώματα καί ἀρώματα κάθε λογῆς· μιά ἀνοιξιάτικη συμφωνία τῶν πουλιῶν, μέσα στήν ὁποία ἀφουγκράζεσαι τή μυστική καί ζωογόνα πνοή τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἕνα ἔργο πού οἰκοδομεῖ, φωτίζει καί ἀναπαύει κάθε φιλόθεο ἀναγνώστη.
ΣΕΛΙΔΕΣ: 424
ΣΧΗΜΑ: 17x24
ΕΤΟΣ ΕΚΔΟΣΗΣ: 2018

Ο Αγιος Γεωργιος ο Μεγαλομαρτυρας ο Τροπαιοφορος

3:02:00 π.μ.

Ἡ οἰκουμενικότητα τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου, ποὺ ἐκφράζεται μέσα ἀπὸ τὴ λειτουργικὴ τέχνη, τὴν τιμὴ πρὸς τὸν Ἅγιο λαῶν καὶ φυλῶν ἀκόμα καὶ μὴ ὀρθοδόξων, τὴ λαϊκὴ θρησκευτικότητα, μαρτυρεῖται περίτρανα ἀπὸ τὴν γ’ Ὠδὴ τοῦ Κανόνος του: 



«Γῆ πᾶσα καὶ βρότειος φυλή, οὐρανός τε συγχαίρει, στρατὸς Ἀγγέλων τε, ὁ πρωτοστράτηγος γάρ, Χριστοῦ νῦν Γεώργιος ἐκ γῆς, βαίνει πρὸς οὐράνια». 



Παρὰ τὴν εὐρέως διαδεδομένη τιμὴ καὶ εὐλάβεια πρὸς τὸν Ἅγιο Γεώργιο, δὲν ὑπάρχουν πολλὲς αὐθεντικὲς ἱστορικὲς πηγὲς γιὰ τὸ πρόσωπο καὶ τὸ μαρτύριό του. Πρώτη καὶ σπουδαιότερη πηγὴ ἀπὸ τὴν ὁποία ἀντλοῦμε πληροφορίες γιὰ τὸν βίο, τὸ μαρτύριο καὶ τὰ θαύματα τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου εἶναι τὸ ἱστορικὸ ποὺ συνέταξε ὁ ὑπηρέτης τοῦ Ἁγίου, Πασικράτης, ὁ ὁποῖος παρακολούθησε τὰ γεγονότα τοῦ μαρτυρίου τοῦ Ἁγίου.


Ὁ Ἅγιος Γεώργιος γεννήθηκε μεταξὺ τῶν ἐτῶν 280 – 285 μ.Χ., πιθανότατα στὴν περιοχὴ τῆς Ἀρμενίας, κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Διοκλητιανοῦ. Ἐκεῖ, σὲ ἕνα μοναστήρι τῆς περιοχῆς, ὁ Ἅγιος δέχθηκε τὸ μυστήριο τοῦ Βαπτίσματος καὶ ἔγινε μέλος τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ πατέρας τοῦ Ἁγίου ὀνομαζόταν Γερόντιος, ἦταν Συγκλητικὸς – στρατηλάτης στὸ ἀξίωμα – καὶ καταγόταν ἀπὸ πλούσια καὶ ἐπίσημη γενιὰ τῆς Καππαδοκίας. 




Σὲ παλαιὸ χειρόγραφο ἀναφέρεται ὅτι γεννήθηκε στὴ Σεβαστούπολη τῆς Μικρᾶς Ἀρμενίας καὶ ὅτι ἀρχικὰ ἦταν εἰδωλολάτρης, ἐνῷ ἀργότερα ἔγινε Χριστιανός. Ἡ σύζυγός του ὀνομαζόταν Πολυχρονία, ἦταν Χριστιανὴ καὶ καταγόταν ἀπὸ τὴ γνωστὴ Λύδδα (Διόσπολη) τῆς Παλαιστίνης. Ὅπως ἀναφέρουν οἱ πηγές, ἡ οἰκογένεια τοῦ Ἁγίου, ὅταν ἐκεῖνος ἦταν σὲ μικρὴ ἡλικία, μετοίκησε στὴ Λύδδα, λόγω τοῦ θανάτου τοῦ πατρός του.



Σὲ νεαρὴ ἡλικία ὁ Γεώργιος κατατάχθηκε στὸ Ρωμαϊκὸ στρατό. Διακρίθηκε γιὰ τὴν τόλμη καὶ τὸν ἡρωισμό του καὶ ἔλαβε τὸ ἀξίωμα τοῦ Τριβούνου. Λίγο ἀργότερα ὁ Διοκλητιανὸς τὸν ἔκανε Δούκα (διοικητή) μὲ τὸν τίτλο τοῦ Κόμητος στὸ τάγμα τῶν Ἀνικιώρων τῆς αὐτοκρατορικῆς φρουρᾶς, «πολλάκις πρότερον μεγαλοπρεπῶς διαπρέψας τοῦ τῶν σχολῶν μετὰ ταῦτα πρώτου τάγματος κόμης κατ’ ἐκλογὴν προεβλήθη».


Στὶς ἀρχὲς τοῦ 303 μ.Χ. ὁ Ἅγιος συλλαμβάνεται καὶ ἀκολουθεῖ τὸ μαρτύριο. Ἡ πίστη τοῦ Ἁγίου γίνεται ἀφορμὴ νὰ βαπτισθοῦν Χριστιανοὶ οἱ στρατιωτικοὶ Ἀνατόλιος καὶ Πρωτολέων, Βίκτωρ καὶ Ἀκίνδυνος, Ζωτικὸς καὶ Ζήνωνας, Χριστόφορος καὶ Σεβηριανός, Θεωνᾶς, Καισάριος καὶ Ἀντώνιος, τῶν ὁποίων τὴ μνήμη ἑορτάζει ἡ Ἐκκλησία στὶς 20 Ἀπριλίου καὶ ἡ βασίλισσα Ἀλεξάνδρα, σύζυγος τοῦ Διοκλητιανοῦ, μαζὶ μὲ τοὺς δούλους της Ἀπολλώ, Ἰσαάκιο καὶ Κοδράτο, τῶν ὁποίων ἡ μνήμη τιμᾶται στὶς 21 Ἀπριλίου.


Ὁ Ἅγιος μαρτύρησε, «ἀπετμήθη τὴν κεφαλήν», μετὰ ἀπὸ πλῆθος βασανιστηρίων, τὴν Παρασκευὴ 23 Ἀπριλίου τοῦ ἔτους 303 μ.Χ. 


Κατὰ δὲ τὸν ὑπολογισμὸ τοῦ ἱστορικοῦ Εὐσεβίου καὶ σύμφωνα μὲ τὸ Μακεδονικὸ ἡμερολόγιο, ἡ ἡμέρα αὐτὴ ἀντιστοιχοῦσε στὴν Παρασκευὴ τῆς Διακαινησίμου, τοῦ Πάσχα. Κρυφὰ σήκωσαν οἱ Χριστιανοὶ τὸ πάντιμο λείψανό του καὶ τὸ ἔθαψαν μαζὶ μὲ αὐτὸ τῆς Ἁγίας μητρός του, ἡ ὁποία μαρτύρησε τὴν ἴδια ἢ τὴν ἑπόμενη ἡμέρα. 


Ὁ πιστὸς ὑπηρέτης τοῦ Ἁγίου, Πασικράτης, ἐκτελώντας τὴν ἐπιθυμία τοῦ Ἁγίου, παρέλαβε τὸ Ἅγιο λείψανο τοῦ Μάρτυρα μαζὶ μὲ αὐτὸ τῆς μητέρας του καὶ τὸ μετέφερε στὴ Λύδδα τῆς Παλαιστίνης. Ἀπὸ ἐκεῖ, ὅπως βεβαιώνουν οἱ πηγές, οἱ Σταυροφόροι πῆραν τὰ ἱερὰ λείψανα τῆς Ἁγίας Πολυχρονίας καὶ τὰ μετέφεραν στὴ Δύση.


Μετὰ τὸ μαρτυρικὸ θάνατο τοῦ Ἁγίου, μαρτύρησαν καὶ οἱ συνδέσμιοί του Εὐσέβιος, Νέων, Λεόντιος, Λογγίνος καὶ ἄλλοι τέσσερις μαζί. Τὴν μνήμη τους τιμᾶ ἡ Ἐκκλησία στίς 24 Ἀπριλίου.

                          


Βλέπουμε ὅτι μὲ κέντρο τὴν ἡμέρα τοῦ μαρτυρίου τοῦ Ἁγίου, δημιουργεῖται μέσα στὸ τελετουργικὸ χρόνο τῆς Ἐκκλησίας, ἕνας ἑορτολογικὸς κύκλος, ὁ ὁποῖος καλλιεργεῖται περισσότερο ἀπὸ τὰ Τυπικὰ τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ξεκινᾶ στὶς 20 Ἀπριλίου καὶ τελειώνει στὶς 24 τοῦ αὐτοῦ μηνός. Ὁ ἑορτολογικὸς αὐτὸς κύκλος δείχνει τὴν περίοπτη θέση τοῦ Μεγαλομάρτυρος στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας.


Ἡ τιμὴ τοῦ Ἁγίου ἐπεξετάθη ἐντὸς ὀλίγου χρόνου σὲ ὅλη τὴν Ἀνατολή. Ἔτσι στὴ Συρία ἤδη ἀπὸ τὸν 4ο αἰώνα μ.Χ. ὑπῆρξαν ναοὶ ἀφιερωμένοι στὴ μνήμη του, ἐνῷ στὴν Αἴγυπτο ὑπῆρχαν περὶ τοὺς 40 ναοὺς καὶ 3 Μονὲς στὸ ὄνομά του. Στὶς λοιπὲς ἀνατολικὲς περιοχὲς ἡ τιμὴ τοῦ Ἁγίου εἶχε λάβει τεράστιες διαστάσεις ἀπὸ ἀρχαιοτάτους χρόνους. 


Στὴν Ἁγιοτόκο καὶ μαρτυρικὴ Καππαδοκία βρίσκονται πολλοὶ ναοὶ ἀφιερωμένοι στὸν Μεγαλομάρτυρα, ἀλλὰ καὶ σὲ ἄλλους Ἁγίους, μὲ ἐξαίρετες τοιχογραφίες τοῦ μαρτυρίου τοῦ Ἁγίου, καθὼς καὶ τῆς μητρός του Ἁγίας Πολυχρονίας. Καὶ στὴν Κωνσταντινούπολη ὅμως πολλοὶ καὶ ὀνομαστοὶ ναοὶ ἦταν ἀφιερωμένοι στὸν Μεγαλομάρτυρα τοῦ Χριστοῦ Γεώργιο.


Ἡ τιμὴ πρὸς τὸν Ἅγιο Γεώργιο στὴν περιοχὴ τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καὶ τῆς Κωνσταντινουπόλεως καλλιεργήθηκε ἰδιαίτερα ἀπὸ τὸν Ὅσιο Θεόδωρο τὸν Συκεώτη. Δὲν εἶναι τυχαῖο τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ μνήμη τοῦ Ὁσίου Θεοδώρου, ποὺ ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ στὶς 22 Ἀπριλίου, ἑορταζόταν στὴν Κωνσταντινούπολη μὲ ἱερὰ Σύναξη στὸ ναὸ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου «ἐν τῷ Δευτέρῳ». Αὐτὸ ἀκριβῶς καταδεικνύει τὴ σχέση μεταξὺ τῶν δύο Ἁγίων.



Ἀπολυτίκιο. Ἦχος δ’.

Ὡς τῶν αἰχμαλώτων ἐλευθερωτής, καὶ τῶν πτωχῶν ὑπερασπιστής, ἀσθενούντων ἰατρός, βασιλέων ὑπέρμαχος, Τροπαιοφόρε Μεγαλομάρτυς Γεώργιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.



Ἕτερον Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Τῶν Μαρτύρων τὸ κλέος, καὶ λαμπρὸν ἀκροθίνιον, τῶν καινῶν τροπαίων τὴν στήλην, καὶ ὁπλίτης περίδοξον, τιμήσωμεν ἐν ὕμνοις ἱεροῖς, Γεώργιον τὸν μέγαν Ἀθλητήν· σελαγίζει γὰρ τοῖς θαύμασιν πᾶσαν γῆν, καὶ σώζει τοὺς κραυγάζοντας· δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ, δόξα τῷ σὲ μεγαλύναντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ, ξένα θαυμάσια.



Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.

Γεωργηθεὶς ὑπὸ Θεοῦ ἀνεδείχθης, τῆς εὐσεβείας γεωργὸς τιμιώτατος, τῶν ἀρετῶν τὰ δράγματα συλλέξας σεαυτῷ· σπείρας γὰρ ἐν δάκρυσιν, εὐφροσύνῃ θερίζεις· ἀθλήσας δὲ δι’ αἵματος, τὸν Χριστὸν ἐκομίσω· καὶ ταῖς πρεσβείαις Ἅγιε ταῖς σαῖς, πᾶσι παρέχεις, πταισμάτων συγχώρησιν.



Ἕτερον Κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ’. Τῇ ὑπερμάχῳ.

Ὡς τῶν Μαρτύρων ταξιάρχην καὶ ἀκρέμονα

Καὶ Ἐκκλησίας ἀκατάσειστον θεμέλιον
Μακαρίζομέν σε πόθῳ Τροπαιοφόρε. 
Ἀλλ’ ὡς μέγας ἀρωγὸς ἡμῶν καὶ πρόβολος
Ἐν παντὶ ἀντιλαβοῦ καὶ ὑπεράσπισον
Τῶν βοώντων σοι, χαίροις Μάρτυς Γεώργιε.


Μεγαλυνάριον.

Μέγας ἐν ἀθλήσει ἀναδειχθείς, ὡς τροπαιοφόρος, καὶ ἐν θαύμασιν εὐκλεής, μέγας ἀντιλήπτωρ, τῆς Ἐκκλησίας ὤφθης, Γεώργιε παμμάκαρ, Μαρτύρων καύχημα.

Κυριακή των Μυροφόρων

2:26:00 π.μ.


«ὁ δὲ λέγει αὐταῖς· μὴ ἐκθαμβεῖσθε· Ἰησοῦν ζητεῖτε τὸν Ναζαρηνὸν τὸν ἐσταυρωμένον· ἠγέρθη, οὐκ ἔστιν ὧδε· ἴδε ὁ τόπος ὅπου ἔθηκαν αὐτόν.» (Μαρκ. ιστ, 6)
Οι μαθήτριες του Κυρίου αφού έθαψαν το σώμα του Κυρίου Ιησού με την παρέμβαση του αγίου Ιωσήφ του από Αριμαθαίας και του Νικοδήμου του ευσχήμονος Βουλευτού και νυκτερινού Μαθητού του Κυρίου μας, αγαπητοί μου αδελφοί, πορεύονται προς το μνημείο του Χριστού μας. Να περιποιηθούν πάλι το σώμα και να δουν σε τι κατάσταση βρισκόταν.
Αλλά τελικά και ενώ είχαν διερώτηση μέσα τους πως θα μετακινήσουν τον λίθον για να εύρουν το σώμα του Κυρίου Ιησού βλέπουν κυλισμένο τον λίθο από την θύρα του μνημείου και έναν νεανίσκο με λευκά ντυμένο να τους λέγει: μη θαμπώνεσθε και μην φοβάστε τίποτα, τον Ιησού από την Ναζαρέτ που σεις ζητάτε δεν θα τον βρείτε εδώ στον τάφο του καθότι ηγέρθη και δεν είναι πια εδώ, να και ο τόπος που τον τοποθέτησαν!
Ο άγγελος τους αναγγέλλει ότι ανέστη ο Κύριος! Την ανάσταση έμαθαν από τον ουράνιο κόσμο, για να χαρούν την ανάσταση Του Χριστού μας πρέπει να γίνουν και εκείνες και όλοι οι μαθητές του άγγελοι. Να αποκτήσουν την βεβαιότητα των Αγγέλων για την ανάσταση και να αναγγείλουν πανταχού ως αγγελιοφόροι το μήνυμα της αναστάσεως του Χριστού.
Οι μαθήτριες είναι εκείνες που κατανικούν τον φόβο τους και τρέχουν να δουν τον τάφο του διδασκάλου τους και να δουν το σώμα που οι ίδιες με τους μαθητές που προαναφέραμε ετοίμασαν για να αναπαυθεί στον τάφο. Τρέχουν να δουν τον χώρο και τα σημεία-σημάδια του χώρου εκεί. Γίνονται δε μάρτυρες του αφάντου και αναστημένου Ιησού. Συναντιόνται με τον άγγελο που τους λέει τα καθέκαστα και πλέον είναι οι χαρούμενες μάρτυρες του Αναστημένου Χριστού.
Ενώ οι μαθητές είναι φοβισμένοι και τρομοκρατημένοι η γυναικεία νοικοκυροσύνη και ευταξία τις κάνει να τρέξουν να καλύψουν την ανάγκη των νεκρικών εθίμων τους και τελικά γίνονται διαπρύσιοι κήρυκες του κενού Τάφου. Ποιος θα μπορούσε να τους κλείσει το στόμα ενώ το είδαν άδειο με τα ίδια τους τα μάτια και αντι κλειστού τάφου διέβλεπαν παραβιασμένη θύρα και έναν άγγελο λευκοντυμένο να τους λέγει το ότι είναι πλέον έτοιμος να σας συναντήσει ο Χριστός στην Γαλιλαία όπως σας είχε πει.
Έγιναν μάρτυρες και κήρυκες του αναστημένου Χριστού και το μετέφεραν στους μαθητές και στον Πέτρο! Οι μαθητές είχαν φόβους και οι μαθήτριες είχαν χαρά, κλείνεται το ραντεβού και ο Ναζωραίος γίνεται αναστημένος Γαλιλαίος και αφήνει τον εαυτό Του να αποκαλυφθεί στην «Γαλιλαία των Εθνών» το κήρυγμα και το περιεχόμενο της δικής του Αναστάσεως είναι πρόσκληση ζωής αιωνίου στον καθένα που θα θελήσει να έλθει κοντά στον Αναστάντα Θεόν Λόγον.
Η χαρά της αναστάσεως και το μήνυμα του κενού μνημείου είναι έτοιμο να ξεχυθεί παντού και να διαλαληθεί από καθένα που ελεύθερα προσεγγίζει τον Αναστάντα Ιησού Χριστό. Η ανάσταση προϋποθέτει την πίστη μας και την ελεύθερη βούληση μας δεν είναι γεγονός εξαναγκασμού αλλά γεγονός μετοχής και συμμετοχής μας στην αναστάσιμη θεία Λειτουργία όχι μόνον την βραδιά της Αναστάσεως, ξημερώνοντας η Κυριακή του Πάσχα, αλλά σε κάθε θεία λειτουργία.
Του «πάσχα του μυστικού» μετέχουμε όλοι εμείς ητοιμασμένοι να κοινωνήσουμε του αθανάτου και αναστημένου πλέον σώματος και αίματος του Σωτήρος Χριστού.
Οι γυναίκες μας έδειξαν τον δρόμο και αυτός ο δρόμος είναι γεμάτος ελπίδα και αυθορμητισμό, γεμάτος χαρά και τόλμη, για να δούμε με τα μάτια της καρδιάς μας το γεγονός της Αναστάσεως! Η ανάσταση του Χριστού σε όλους εμάς μας λέει αφήστε τον φόβο του θανάτου και ζήστε την χαρά της ζωής του Αναστάντος Ιησού. Αφήστε τους φόβους και τα αμαρτωλά σας σύνδρομα και ζήστε την χαρά του Κυρίου σας! Αφήστε πίσω το χθες και ανοιχθείτε στο αύριο μέχρι της κοινής αναστάσεως. Γιατί η ανάσταση δεν έγινε μόνον για Εκείνον αλλά έγινε και για όλους εμάς. Δόξα τω αναστάντι Θεώ Λόγω! Αυτή την δόξα και χαρά του δοξασμού μπορούμε να ζήσουμε με τον άδειο τάφο, με τον λίθο που μετακυλίσθηκε, με τον άγγελο που ανήγγειλε την συνάντηση στους μαθητές και τον άδειο τάφο στις μαθήτριες, με κάθε μόριο του εαυτού μας που συγκινείται και κινείται να ξεβαλτώσει τον εαυτό του από τον βάλτο των παθών και τελικά είναι αυτό το μόριο που μπορεί να ξεχύσει το φως του Αναστάντος σε όλο μας το «είναι», να κάνει τον άνθρωπο συμμέτοχο της χαράς και της πανηγύρεως της Αναστάσεως!
Κανένας φόβος και σύνδρομο θανάτου δεν μπορεί να σκιάσει την χαρά της Αναστάσεως! Δόξα τω Θεώ, αδελφοί μου, συγχάρειτε με τον Ιησού μας που δεν είναι πια στο μνήμα του αλλά είναι της «φθοράς αλλοιωτής» ο Αναλλοίωτος και Ανεξίκακος Κύριος που μας αγκαλιάζει και μας θέλει όλους χαρούμενους πλησίον του κενού του Τάφου για να εορτάζουμε την Ανάσταση Του μαζί με τις μαθήτριες Του και όλους τους χριστιανούς της γης. Αμήν.

π. Ιερόθεος Λουμουσιώτης

Αγιος Ιωαννης της Κρονστανδης

2:49:00 π.μ.

Άμεσα Διαθέσιμο. Αποστέλλεται κατά κανόνα σε 1 - 2 εργάσιμες ημέρες.
Ἡ θαυμαστή βιογραφία τοῦ φημισμένου ἱερέα τῆς Κρονστάνδης ἁγίου Ἰωάννου (Σέργιεφ· 1829-1908), γραμμένη ἀπό τόν ἐπίσκοπο Ζήλων Ἀλέξανδρο Σεμενώφ (1890-1979). Ὁ ἅγιος Ἰωάννης, φαινόμενο κληρικοῦ μέ ἀπέραντη ἱεραποστολική ἐξωστρέφεια, πού ἀνέβλυζε ἀπό μιάν ἄβυσσο ἀσκητικῆς ἐνδοστρέφειας, ἔδωσε ἕνα νέο σχῆμα στήν πνευματική ζωή τῆς ἐποχῆς του, φωτίζοντας τή σημασία τῆς καρδιακῆς γνώσεως τοῦ Θεοῦ καί τῆς βιωματικῆς ἐμπειρίας τῶν θεολογικῶν ἀληθειῶν.
ΣΕΛΙΔΕΣ: 392
ΣΧΗΜΑ: 14x21
ΕΤΟΣ 10ης ΕΚΔΟΣΗΣ: 2008

Ιερα Μονη Καρακαλλου, Αγιον Ορος - Η ανεπαναληπτη θεα απο τον πυργο του Μοναστηριου

12:47:00 π.μ.


Ιερά Μονή Καρακάλλου, Άγιον Όρος
18 Απριλίου 2018, Ώρα 7.20 το πρωί
Η ανεπανάληπτη θέα από τον πύργο του Μοναστηριού
Φωτογραφία: Δημήτρης Σωτηρόπουλος
Holy Monastery of Karakallou, Mount Athos
18 April 2018, 7.20 a.m.
The amazing view from the Monastery's tower
Photo by Dimitris Sotiropoulos

Τα Σημεια των Καιρων & το Τελος του Κοσμου

12:00:00 π.μ.

Τό  τέλος τοῦ κόσμου συνδυάζεται μέ τόν ἐρχομό τοῦ ἀντιχρίστου καί μέ τήν Δευτέρα Παρουσία τοῦ Κυρίου. Κανένας θνητός δέν ξέρει πότε θά γίνει ἡ Δευτέρα Παρουσία τοῦ Κυρίου. Ἀρα κανένας δέν ξέρει πότε θά ἔρθει ὁ ἀντίχριστος καί πότε τό τέλος τοῦ κόσμου. Αὐτό πού ξέρουμε εἶναι πώς λίγο πρίν τό τέλος τοῦ κόσμου, θά γίνουν «τέρατα καί σημεῖα» (=τά σημεῖα τῶν καιρῶν»), καί ὁ κόσμος θά «κολυμπάει» στήν ἀπιστία καί στήν ἁμαρτία.
ΣΕΛΙΔΕΣ: 110
ΕΤΟΣ ΕΚΔΟΣΗΣ: 2013
ΤΙΜΗ: 6 ΕΥΡΩ

Γενεθλια, Αναδοχος, Βαπτιση

8:00:00 π.μ.

Πρέπει σαν χριστιανοί να γιορτάζουμε γενέθλια; Τι είναι η Βάπτιση; Ποιές είναι οι «δεσμεύσεις» μας με το Βάπτισμά μας; Τι είναι ο ανάδοχος (ο νονός) και ποιές οι ευθύνες του;

ΣΕΛΙΔΕΣ: 126
ΕΤΟΣ ΕΚΔΟΣΗΣ: 2004
ΤΙΜΗ: 6 ΕΥΡΩ
 
Copyright © ΕΛΛΑΣ-ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ. Designed by OddThemes | Distributed By Blogger Templates20